U ČEMU JE „CAKA“ Doseljenici „jači“ od starosedelaca!

Psiholog Zlatko Delić ističe da migriranje iz rodnog u novo mesto življenja doseljenika motiviše da bude spremniji i „jači“ od starosedelaca, uz napomenu da se to dešava jer većina mora da počne ispočetka.

Odlazak iz rodnog kraja, bez obzira na razloge, utiče na mentalno zdravlje, ističe psiholog Zlatko Delić, komentarišući rezultate poslednjeg popisa, prema kojima od 1.170.342 stanovnika u Srpskoj od rođenja u istom gradu ili opštini stanuje njih 412.703 ili tek svaki treći.

Delić navodi za Srnu da svako napuštanje rodnog kraja uzrokuje kod ljudi simptome agresivnosti, srdžbe, naglašene sumnjičavosti i depresivnosti kao posledicu takozvanog kulturalnog šoka, koji preživljava svaki imigrant.

On naglašava da su pomenuti simptomi mnogo izraženiji u slučaju prisilnih migracija usled ratnih zbivanja, prirodnih katastrofa i slično, te kod slabije obrazovanih i siromašnijih migranata.

„S druge strane, slabije su izraženi i lakše se otklanjaju ako je reč o prirodnom procesu iseljavanja zbog traženja posla ili boljeg života“, objašnjava Delić.

On navodi da se većina migranata, bez obzira na uzroke migracije, u novoj sredini vrlo brzo uklopi i postaju cenjeni i ugledni članovi društva, dok manji broj i dalje ima status društvenih marginalaca.

Delić ističe da migriranje iz rodnog u novo mesto življenja doseljenika motiviše da bude spremniji i „jači“ od starosedelaca, uz napomenu da se to dešava jer većina mora da počne ispočetka.

„Upravo to doseljenike motiviše da budu agresivniji u pozitivnom smislu, probojniji i inventivniji. Na primer, rade i poslove koje domicilno stanovništvo izbegava.

Mnogi postaju uspešni i u politici, umetnosti i zanatstvu, neretko zahvaljujući dobro organizovanoj `mreži za podršku`, koju čine zemljaci koji su ranije došli u određenu sredinu. Tu dolazimo do priča o Crnogorcima u Beogradu, Glamočacima i Drvarčanima u Banjaluci…“, navodi Delić.

Kao primer deplasiranosti veštačke, ukorenjene i opasne dihotomije „stari Banjalučani – došljaci“, on navodi bana Svetislava Tisu Milosavljevića.

Ovaj rođeni Nišlija je, zahvaljujući okolnosti da ga kralj Aleksandar Karađorđević imenuje za namesnika Vrbaske banovine, od neizgrađene i zapuštene palanke Banjaluke napravio moderan evropski grad.

Komentarišući podatke prema kojima od rođenja u istom gradu ili opštini stanuje tek svaki treći stanovnik Srpske, demograf Stevo Pašalić ističe da je tu reč o unutrašnjim migracijama i činjenici da je tokom poslednjeg rata više od milion ljudi preseljeno unutar granica BiH.

„Išlo se ka etničkoj i teritorijalnoj homogenizaciji, pa su sve opštine izmenile predratno stanovništvo. Zato sada u nekoj opštini ili gradu imamo mnogo manje domicilnog od doseljenog stanovništva“, objašnjava Pašalić za Srnu.

On navodi da se unutrašnje migracije dešavaju i zbog odlaska ljudi u razvijenije centre u potrazi za poslom, te da je tu reč o ekonomskim migracijama, koje će se i dalje dešavati.

„Manja mesta i sela nisu infrastrukturno izgrađena, što stvara neravnomernu naseljenost i razvoj, s čime se i mi susrećemo“, objašnjava Pašalić.

Sociolozi tvrde da migranti koji se sele zbog ekonomskih razloga, u većini slučajeva, u nove sredine donose nešto novo i pozitivno, pa su na dobitku i oni i njihovo novo mesto življenja.

Prema popisu stanovništva Srpske iz 2013. godine, koji je objavio Republički zavod za statistiku, samo u Kneževu, Ljubinju i Oštroj Luci broj doseljenika nije veći od populacije koja je u njima celi život.

Najviše doseljenih je u Banjaluci, koja ima samo 70.798 rođenih Banjalučana. Ovaj grad i zbog toga ima dobru demografsku sliku, navode stručnjaci iz ove oblasti.

U Bijeljini je oko 70.000 novih stanovnika, a u Prijedoru 57.480.

Izvor:Srna

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *

Share via
Copy link